پس چون خداوند آسمانها و زمين و شب و روز و ستارگان و فلك را آفريد و طبقات زمين را بر پشت نهنگى قرار داد و بر او سنگين آمد و نگران شد از اين رو خداوند آنها را وسيلهء كوهها استوار نمود ، و چون خواست آفرينش موجودات آسمانها و زمين را كامل كند كه آن روز كسى در آنها نبود و خالى بود به فرشتگان فرمود : « من در روى زمين جانشينى قرار خواهم داد . . . » « 1 » پس خداوند جبرئيل را گسيل داشت و او از روى ( خاك ) زمين مشتى برگرفت و آن را با آب گوارا و آب شور در آميخت و طبيعت‌هاى مختلف را در او سرشت پيش از آنكه در او روح دميده شود ، پس او را از خاك روى زمين آفريد . از اين رو آدم ناميده شد كه چون او را در آميختند ، گندم گون شد ، پس او را در كوه انداختند كوهى بزرگ و ابليس در آن روز نگهبان آسمان پنجم بود ، وارد سوراخ بينى آدم مىشد و از نشيمنگاه او در مىآمد ، سپس با دست بر شكم او مىزد و مىگفت : براى چه تو را آفريدند تا تو را ما فوق من قرار دهند و من فرمانبر تو باشم در صورتى كه اگر پاين‌تر از من بودى تو را نگاه مىداشتم . و آدم هزار سال از زمان آفرينش خود در بهشت ماند تا اينكه روح بر او دميده شد پس اور ا از آب و گل و نور و ظلمت و باد آفريده است . اما نور او از خداست كه نتيجهء آن ايمان است و امّا ظلمت او موجب گمراهى و كفر است امّا شكم باعث لرزش ، سستى و رعشه است البتّه در صورتى كه با آب برخورد كند . پس چهار طبع او را بر خون ، بلغم ، صفرا و باد نهاد ، اين است مورد

--> ( 1 ) - بقره / 30 .